Na de studie reis naar Berlijn is het volledige project van periode 4 gericht op een onderzoek en uiteindelijk een publicatie van iets wat je mee hebt gekregen van de stad.
Fase 1:
Doordat ik al meerdere keren in Berlijn ben geweest ligt mijn focus veel meer op specifieke dingen en zijn daardoor ook minder herkenbaar en algemeen. Ik ben begonnen met het noteren en schetsen van wat ik belangrijk vind in Berlijn om te laten zien.
Fase 2:
Het werk wordt gecategoriseerd en er worden onderwerpen gekozen. Een onderwerp dat naar voren komt is, patronen en gewoontes van mensen en het doorbreken hiervan.
Een ander onderwerp dat naar voren komt is het creëren van een eigen notatie systeem. Onder een wandeling in Berlijn ben ik met mijn schets boek straatbeelden gaan 'noteren'. Naar intuïtie schetste ik de lijnen die ik van belang achtte. Om deze schetsen niet te zien als beelden die je tekent maar als momenten die je noteert in een schets. Met dit notatie systeem leg je een focus in de gelaagdheid van de stad.
Fase 3
Door dit notatie systeem ben ik erachter gekomen dat je ,door je eigen visie te vertalen, mensen anders kan laten kijken naar dingen. De vraag in deze fase van het proces luidde daarom ook hoe kun je mensen anders laten kijken? Wat heeft invloed op het kijken: blindheid, verliefdheid, sociale klasse?
In verschillende beelden met gelaagdheid te creëren testte ik dit uit.
Fase 4:
In de laatste fase van het concept vond ik de vraag; hoe kun je mensen anders laten kijken niet meer interessant. Maar meer het verband tussen de achtergrond van mensen en hoe ze kijken. Samengevat was de hoofdvraag; hoe kijken we? Om te onderzoeken hoe genuanceerd de verschillen zijn heb ik 4 mensen op pad gestuurd om te fotograferen. 4 totaal verschillende personen met als enige indicator, dezelfde route lopen en 40 foto's schieten. Hierna hebben ik samen met de fotograven een selectie van 10 gemaakt en gebundeld in een publicatie. Het onderzoek naar lay-out en formaat liep hierlangs gewoon door.
Een greep uit de foto's van de 4 personen.
Kim: desorientatie in detail
Loran: buiten je kader stappen
Koen: in je eigenzinnige gedachte
Paul: mooie scheve gebouwen
Alternatief:
Er moest een alternatieve manier komen om wat je in je publicatie hebt ondervonden te laten zien en naar buiten te brengen. Met dit alternatief heb ik mijn eigen stempel op de route gezet die de 4 andere personen voor mij hebben vastgelegd. Hiervoor heb ik gebruik gemaakt van het concept ansicht kaart. Om te laten zien dat je ergens bent geweest stuur je een foto van de locatie die natuurgetrouw laat zien waar je bent geweest. Ik heb besloten om terug te grijpen naar mijn eigen notatie systeem en zo te laten zien waar ik ben geweest.
Conclusie:
Aan het einde van het project had ik echt het idee dat ik een hele reis achter de rug had. Ik had zo'n binding met het project die ik eerder nog niet had met mijn werk. Het heeft me geholpen om mezelf wat serieuzer te nemen. Ook het uit handen geven van een cruciaal deel van mijn publicatie is iets wat ik eerder nooit zou durven. De angst om de controle kwijt te raken op elk detail was voorheen altijd aanwezig. Vooral als je al zover in je project bent. Hierdoor leer je dat toevalligheid je erg goed kan ondersteunen in je concept en uitwerkingen.
















